Jantung Antofagasta menyimpan sebuah oasis kecil tetapi penting: Tanah Lembap Aguada La Chimba . Terletak di landskap gersang di utara Chile, ruang semula jadi ini telah mendapat perhatian antarabangsa selepas menerima Anugerah Bintang Biodiversiti , menjadi tanah lembap pertama di Southern Cone yang dibezakan dengan anugerah ini. Pengiktirafan yang disampaikan oleh rangkaian global Wetland Link International (WLI) di persidangan COP15 yang diadakan di Zimbabwe, menonjolkan kejayaan pemulihan dan pemuliharaan ekosistem bandar ini.
Tanah lembap seluas 2,2 hektar ini , yang terletak di kawasan bandar bandar, telah menjadi subjek kerja pemulihan intensif sejak tahun 2018. Hasil kerjasama antara Yayasan Kennedy, syarikat Copec, universiti, Tentera Laut dan pelbagai kumpulan kejiranan, biodiversiti tempat itu telah berganda dan luas permukaannya telah meningkat hampir separuh.
Model pemulihan dan biodiversiti
Antara tahun 2018 dan 2024 , usaha bersama telah meningkatkan keluasan tanah lembap sebanyak 48% dan meningkatkan bilangan spesies yang direkodkan daripada 40 kepada 163. Pertumbuhan yang luar biasa ini mencerminkan penyertaan aktif pihak berkepentingan awam dan swasta serta masyarakat sivil dalam melindungi kawasan yang memainkan peranan penting dalam pemuliharaan alam sekitar di rantau ini.
Anugerah Bintang untuk Biodiversiti mengiktiraf kecemerlangan dalam pengurusan alam sekitar, pendidikan, penyelidikan dan penglibatan komuniti. Setakat ini, hanya 39 tapak di seluruh dunia telah menerima penghormatan ini, sekali gus menggariskan peranan lambang tanah lembap Antofagasta di Amerika Latin.
Tempat perlindungan penting untuk spesies unik
Tanah Lembap Aguada La Chimba mempunyai beberapa perlindungan rasmi: pada tahun 2021 ia diisytiharkan sebagai Santuari Alam dan juga diiktiraf sebagai Tanah Lembap Bandar pertama di Wilayah Antofagasta. Walaupun saiznya kecil, ia menyimpan kekayaan biodiversiti yang besar, termasuk spesies seperti pelumba Atacama , labah-labah harimau perak , dan siput La Chimba ( Heleobia chimbaensis ), spesies mikroendemik yang kini menghadapi kepupusan.
Tanah lembap memainkan peranan penting sebagai tempat perlindungan dan tempat rehat bagi burung pantai yang berhijrah dan menetap , memudahkan pemuliharaan spesies asli Chile dan spesies dari latitud lain. Antara biodiversiti yang dimilikinya ialah camar Chile , burung kolibri utara , dan burung coot muka merah , yang dilihat selepas pemulihan kawasan itu.
Penyelarasan dan penyertaan, kunci kejayaan
Kemajuan projek ini telah dijayakan melalui pakatan strategik antara agensi awam, entiti swasta dan komuniti setempat . Menurut Denis Kennedy, presiden Yayasan Kennedy, pencapaian ini adalah hasil daripada visi bersama dan komitmen terhadap kerja sama. Arturo Natho, pengurus besar Copec, menekankan bahawa melindungi tanah lembap juga merupakan cara untuk memupuk pembangunan mampan dan meningkatkan kualiti hidup mereka yang tinggal di kawasan sekitarnya.
Menteri Alam Sekitar Maisa Rojas menekankan pengiktirafan ini, dengan menyatakan bahawa " penyelarasan antara kerajaan, masyarakat sivil dan syarikat swasta adalah asas untuk menghadapi cabaran global seperti perubahan iklim dan kehilangan biodiversiti ."
Cabaran dan ancaman kepada tanah lembap
Walaupun terdapat kemajuan, Tanah Lembap Aguada La Chimba terus menghadapi pelbagai risiko alam sekitar . Antara ancaman utama ialah pengekstrakan air haram , akses tanpa kebenaran oleh manusia dan haiwan peliharaan, pengumpulan sisa dan tekanan daripada pembangunan hartanah.
Bagi menangani masalah ini, penghadang fizikal, papan tanda khas dan program pemantauan warga telah dipasang . Di samping itu, aktiviti pendidikan yang tertumpu kepada kepentingan pemuliharaan telah dipromosikan , melibatkan sekolah, organisasi dan sukarelawan alam sekitar.
Majlis anugerah di COP15 telah dihadiri oleh wakil terkemuka seperti Arturo Brandt, pengarah Yayasan Kennedy, serta wakil dari Kementerian Alam Sekitar Chile, yang mengulangi komitmen nasional dan antarabangsa untuk melindungi tanah lembap.
Ruang ini menunjukkan bahawa pemuliharaan dan pemulihan ekologi adalah mungkin melalui usaha gabungan pelbagai sektor masyarakat . Walaupun saiznya terhad, ia telah menjadi simbol daya tahan dan kerjasama alam sekitar, memberi inspirasi kepada komuniti lain untuk melindungi warisan semula jadi mereka.
