Baru-baru ini, beberapa kajian saintifik telah menjelaskan magnitud masalah ini, baik dalam persekitaran marin mahupun dalam tubuh manusia. Bukti yang terkumpul menunjukkan bahawa mikroplastik sudah terdapat di setiap pelosok planet ini , termasuk paru-paru, darah dan makanan kita. Di bawah, kami mengulas penemuan yang paling penting.
Mikroplastik dalam hidupan marin dan di atas meja makan kita
Laut merupakan salah satu tempat simpanan plastik terbesar di dunia. Satu kajian oleh Institut Oseanografi Sepanyol (IEO-CSIC) telah mengesahkan bahawa ketam biru di lagun Mar Menor mengandungi mikroplastik dalam tisu mereka, manakala penyelidik dari Universiti Las Palmas telah menemui zarah-zarah ini di dalam perut jerung laut Pulau Canary. Pemangsa dan krustasea ini, kebanyakannya spesies yang penting secara komersial, justeru menjadi titik masuk langsung untuk mikroplastik ke dalam rantaian makanan. Analisis yang dijalankan dalam kedua-dua kajian bersetuju bahawa pencemaran mikroplastik lautan mencapai organisma marin secara meluas.
Selain haiwan, habitat marin juga terjejas akibat pengumpulan plastik. Arus dan ombak memecahkan sisa ini kepada zarah yang semakin kecil, yang akhirnya akan digabungkan ke dalam plankton dan sedimen. Kerang-kerangan, seperti kupang, kerang, dan tiram, menapis zarah-zarah ini dan mengumpulnya dalam tisu mereka, sekali gus menimbulkan ancaman langsung kepada keselamatan mereka untuk dimakan oleh manusia.
<
Mikroplastik dalam tubuh manusia dan dalam apa yang kita makan
Pendedahan manusia kepada mikroplastik tidak dapat dielakkan. Satu kajian yang dibentangkan di Kongres Persatuan Pernafasan Eropah, yang dijalankan dengan pesakit Yunani, mengesan zarah polipropilena dan polietilena dalam tisu paru-paru dan cecair lavage bronkoalveolar. Kajian lain telah menemui mikroplastik dalam darah, tisu otak dan cecair pembiakan manusia . Penemuan ini menunjukkan bahawa zarah-zarah tersebut bukan sahaja dihidu tetapi juga boleh dipindahkan ke pelbagai organ. Saintis memberi amaran bahawa kesan jangka panjang masih tidak menentu, tetapi menunjukkan potensi risiko keradangan dan gangguan hormon.
Pembungkusan dan bekas harian juga merupakan sumber yang penting. Satu kajian perbandingan cawan kertas dengan lapisan plastik mendedahkan bahawa bekas ini, termasuk yang dipasarkan sebagai terbiodegradasi, melepaskan mikroplastik apabila ia bersentuhan dengan minuman panas . Satu lagi kajian Kanada menunjukkan bahawa uncang teh komersial melepaskan berjuta-juta zarah semasa membancuh. Air botol , garam, beras segera dan makanan diproses lain juga mengandungi mikroplastik, menjadikan diet kita sebagai sumber pendedahan yang berterusan.
Industri makanan dan pengguna mempunyai ruang untuk bertindak. Pakar mengesyorkan penggunaan air yang ditapis dan bukannya air botol, memilih teh daun longgar, dan mengutamakan makanan segar berbanding makanan yang diproses dengan banyak. Memperbaiki sistem rawatan air sisa merupakan satu lagi langkah segera untuk mencegah gentian sintetik daripada pakaian daripada sampai ke lautan.
Mengurangkan pendedahan: tindakan kecil
Berhadapan dengan situasi ini, sains sedang mencari penyelesaian dan juga mengesyorkan perubahan dalam tabiat. Contohnya, penggunaan pad penggosok mesra alam dibentangkan sebagai alternatif untuk mengelakkan pembebasan mikroplastik di dapur. Satu kajian yang diterbitkan dalam Environmental Advances mengukur bahawa pad penggosok konvensional boleh melepaskan antara 0,68 dan 4,21 gram mikroplastik setiap orang setahun, manakala model yang dibuat dengan gentian tumbuhan, seperti rumput esparto, loofah atau selulosa, mengandungi kurang plastik atau langsung tidak mengandungi plastik. Menggunakan peralatan semula jadi ini boleh mengurangkan jumlah zarah yang masuk ke dalam longkang dengan ketara.
Langkah-langkah lain yang disyorkan oleh pakar termasuk menggunakan air yang ditapis dan bukannya air botol, mengelakkan uncang teh, mengurangkan penggunaan plastik guna sekali pakai dan menambah baik rawatan air sisa, memandangkan penggunaan mesin basuh menyumbang kepada pencemaran dengan melepaskan gentian yang berakhir di laut.
Pencemaran mikroplastik merupakan masalah global yang telah memberi kesan langsung kepada lautan kita, bekalan makanan kita, dan kesihatan kita. Bukti semakin meningkat dan menunjukkan bahawa satu-satunya cara untuk membendung ancaman ini adalah dengan mengurangkan pengeluaran plastik dan menambah baik pengurusan sisa. Setiap keputusan kecil adalah penting, daripada memilih alas penggosok yang diperbuat daripada rumput esparto hinggalah kepada menyokong sistem rawatan air sisa yang lebih baik. Masa depan planet ini, dan masa depan kita sendiri, mungkin bergantung padanya.
